Obudziłem się otępiały. Po otwarciu oczu zobaczyłem,że leżę na trawie. Obok mnie rosło ogromne drzewo pokryte ciemno-zielonym mchem. Czułem się dziwnie pusty. Nie wiedziałem dlaczego. W końcu do mnie dotarło. Obdarli mnie ze skrzydeł. Jestem upadłym aniołem. Wstałem i otrzepałem się z piachu. Pomimo,że byłem w samych spodniach nie czułem chłodu. Powoli ruszyłem w stronę bram zamku mojego ojca. Co on powie,gdy się dowie ? Pewnie będzie się śmiał. Mój ojciec był demonem. Moja matka aniołem. Ja sam pomieszaniem obywdu.
******************************************************************************Lekcje minęły dość szybko. Podwiozłam Loriane do domu i szybko pojechałam do swojego. Mój dom był ani mały , ani duży. W sam raz. Miał pmarańczowe ściany i wiele okień. Wychodząc z auta zauważyłam,że w garażu nie ma samochodu rodziców. Znowu pracowali. Szybko wbiegłam do swojego pokoju. Był mały ,ale bardzo przytulny. Ściany pomalowane były na kremowo , w rogu stało biurko, przy drzwiach łóżko, a wokół stały szafy. Wskoczyłam do łazienki i przepłukałam twarz zimną wodą. Zaburczało mi w brzuchu , więc postanowiłam,że pójdę coś zjeść. Zajrzałam do lodówki,lecz ziała pustką. W końcu zjadłam jabłko i poszłam do pokoju. Czekała mnie randka z bilogią.
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
I co myślicie ? Pisać dalej ? ^^
Ponad mrokiem.
Translate
Translate
Łączna liczba wyświetleń
sobota, 6 lipca 2013
piątek, 5 lipca 2013
Rozdział Pierwszy.
leżą za wczorajsze grzechy
za wszystkie kłamstwa
za skradzione słowa
za fałszywe uśmiechy
na wielu kontach.
już się nie podniosą
wstyd pali sumienie
upadłe anioły
są już tylko swoim
marnym cieniem.
Rozdział Pierwszy .
Stałem koło mosiężnej bramy. Za nią widniały ponure tablice na grobach. Kazali mi tu czekać. Pewnie znów dadzą mi przestrogę. W sumie nic złego nie zrobiłem. Niewinna zabawa z przypadkową dziewczyną. Swoją drogą fajna była. Lubię rude.
Usłyszałem za sobą ciche kroki. Odwróciłem głowę i ujrzałem dwóch aniołów. Jak mniemam strażników. Na mojej twarzy wykwitł łobuzerski uśmiech.
-Co znowu zrobiłem ? - Spytałem ich.
-Sprzeciwiłeś się Bogu. Po raz kolejny. Nie mamy zamiaru dalej tolerować tego co robisz. - Powiedzieli.
-Dajcie znowu ostrzeżenie i tyle. Rozejdźmy się w pokoju. - Mruknąłem.
Anielscy strażnicy zaczęli się do mnie przysuwać.
-Tym razem naprawdę czeka cię kara. Zerwiemy ci skrzydła.
Dotarła do mnie powaga sytuacji.
-Dajcie mi jeszcze jedną szansę. - prosiłem.
Pokiwali przecząco głowami. Byli już bardzo blisko mnie.
Spojrzałem jednemu w oczy i nagle zrobiłem się dziwnie otępiały. Przed oczami pojawiały mi się dziwne mroczki. Ostatnie co pamiętam to ogromny ból, przeszywający moje ciało. W szczególności plecy. A potem była już tylko ciemność.
********************************************************************
-Vivienne ! Czy ty mnie w ogóle słuchasz ?! - krzyczała Loriane.
-Hmm... Jasne,że słucham. - kwinęłam głową.
-No chyba nie. - udawała oburzoną moja najlepsza przyjaciółka.
Loriane była blondynką, o bujnych kształtach. Zawsze miała masę pomysłów, flirtowała z prawie każdym ładnym chłopakiem i często kłóciła się z nauczycielami. Z wyglądu była moim zupełnym przeciwieństwem. Ja miałam długie, brązowe włosy i niebieskie oczy .
-No przepraszam. Zamyśliłam się. - mruknęłam i trzepnęłam ją w ramię.
-No dobra, wybaczam ci. A tak właściwie to wiesz o tym,że Marcie urządza imprezę ? -spytała Loriane obgryzając paznokieć.
-Obiło mi się o uszy.
-To będzie najlepsza i najpopularniejsza impreza. No ale niestety. My się na nią nie wybierzemy.
Ja i Loriane byłyśmy wrogami numer jeden. Marcie nas nie cierpiała. Na każdym kroku śmiała się z wagi mojej przyjaciółki. Mnie zresztą też nieźle obgadywała.
Moje rozmyślania przerwał dzwonek. Zwiastował,że zaczyna się kolejna lekcja w naszym liceum.
**************************************************************************************
I co myślicie ? :) Pisać dalej,czy nie ? ^^
za wszystkie kłamstwa
za skradzione słowa
za fałszywe uśmiechy
na wielu kontach.
już się nie podniosą
wstyd pali sumienie
upadłe anioły
są już tylko swoim
marnym cieniem.
Rozdział Pierwszy .
Stałem koło mosiężnej bramy. Za nią widniały ponure tablice na grobach. Kazali mi tu czekać. Pewnie znów dadzą mi przestrogę. W sumie nic złego nie zrobiłem. Niewinna zabawa z przypadkową dziewczyną. Swoją drogą fajna była. Lubię rude.
Usłyszałem za sobą ciche kroki. Odwróciłem głowę i ujrzałem dwóch aniołów. Jak mniemam strażników. Na mojej twarzy wykwitł łobuzerski uśmiech.
-Co znowu zrobiłem ? - Spytałem ich.
-Sprzeciwiłeś się Bogu. Po raz kolejny. Nie mamy zamiaru dalej tolerować tego co robisz. - Powiedzieli.
-Dajcie znowu ostrzeżenie i tyle. Rozejdźmy się w pokoju. - Mruknąłem.
Anielscy strażnicy zaczęli się do mnie przysuwać.
-Tym razem naprawdę czeka cię kara. Zerwiemy ci skrzydła.
Dotarła do mnie powaga sytuacji.
-Dajcie mi jeszcze jedną szansę. - prosiłem.
Pokiwali przecząco głowami. Byli już bardzo blisko mnie.
Spojrzałem jednemu w oczy i nagle zrobiłem się dziwnie otępiały. Przed oczami pojawiały mi się dziwne mroczki. Ostatnie co pamiętam to ogromny ból, przeszywający moje ciało. W szczególności plecy. A potem była już tylko ciemność.
********************************************************************
-Vivienne ! Czy ty mnie w ogóle słuchasz ?! - krzyczała Loriane.
-Hmm... Jasne,że słucham. - kwinęłam głową.
-No chyba nie. - udawała oburzoną moja najlepsza przyjaciółka.
Loriane była blondynką, o bujnych kształtach. Zawsze miała masę pomysłów, flirtowała z prawie każdym ładnym chłopakiem i często kłóciła się z nauczycielami. Z wyglądu była moim zupełnym przeciwieństwem. Ja miałam długie, brązowe włosy i niebieskie oczy .
-No przepraszam. Zamyśliłam się. - mruknęłam i trzepnęłam ją w ramię.
-No dobra, wybaczam ci. A tak właściwie to wiesz o tym,że Marcie urządza imprezę ? -spytała Loriane obgryzając paznokieć.
-Obiło mi się o uszy.
-To będzie najlepsza i najpopularniejsza impreza. No ale niestety. My się na nią nie wybierzemy.
Ja i Loriane byłyśmy wrogami numer jeden. Marcie nas nie cierpiała. Na każdym kroku śmiała się z wagi mojej przyjaciółki. Mnie zresztą też nieźle obgadywała.
Moje rozmyślania przerwał dzwonek. Zwiastował,że zaczyna się kolejna lekcja w naszym liceum.
**************************************************************************************
I co myślicie ? :) Pisać dalej,czy nie ? ^^
Subskrybuj:
Posty (Atom)